Rewitalizacja zespołu dworskiego w Wesołówce
Od 2026 roku zespół dworski w Wesołówce jest własnością Fundacji Ekklesia. Obiekt przekazała Fundacji Prawosławna Diecezja Lubelsko-Chełmska. Projekt rekonstrukcji historycznego budynku dworu na potrzeby budynku użyteczności publicznej, wraz z zagospodarowaniem terenu parku, wykonała pracownia Art&Arch Architekci Kwiatkowski Przesmycka Spółka Partnerska z siedzibą w Lublinie. Obecnie czekamy na wydanie pozwolenia na budowę. Odbudowany dwór będzie pełnić rolę ośrodka kulturalnego i szkoleniowego.
- Przekazanie obiektu Fundacji2026, zrealizowane
- Projekt budowlany odbudowy zespołuzrealizowane, Art&Arch Architekci Kwiatkowski Przesmycka
- Pozwolenie na budowęoczekujemy na decyzję
- Odbudowa i prace konserwatorskieplanowane
- Otwarcie ośrodka kulturalno-szkoleniowegocel projektu
Historia dworu
Majątek w Wesołówce, związany z dawnymi dobrami Stanin na ziemi łukowskiej, ma historię sięgającą początku XVII wieku. Należał wówczas kolejno do Kuropatnickich i Załuskich. W latach 1665–1673 Wilczewscy odbudowali dwór, prawdopodobnie drewniany, stawiając go na solidnych podwalinach. Kolejni właściciele, Osieccy, rozebrali drewniany dom i wznieśli w jego miejscu murowany. Do 1846 roku wokół dworu stało już osiem innych budynków.
Połowa XIX wieku przyniosła serię zniszczeń. Około 1856 roku pożar strawił czworaki, stodołę, młyn i karczmę z zajazdem. Dobra przeszły wtedy w ręce Lucjana Kobylskiego, któremu przypisuje się budowę oficyny. 14 marca 1863 roku, podczas bitwy pod Staninem w czasie powstania styczniowego, dwór został poważnie zniszczony.
W 1865 roku Lidia Klimkiewiczowa z Dąbrowskich sprzedała dwór Stanisławowi Pac-Pomarnackiemu. W latach 1865–1880 Stanisław i Magdalena Pac-Pomarnaccy odbudowali dwór i zabudowania gospodarcze według projektu warszawskiego architekta A. Schucha. Murowany, kryty dachówką dom stanął na fundamentach dawnej siedziby Wilczewskich. Później majątek przejął syn, Władysław Pac-Pomarnacki. Rodzina gospodarowała tu do 1951 roku, gdy ostatni właściciel, Stanisław Pac-Pomarnacki, otrzymał nakaz opuszczenia majątku.
Dwór otaczał park o powierzchni około 4 ha nad rzeką Wilkojadką, ze stawem z wyspą, zachowanymi śladami założenia z XVIII wieku i drzewostanem z XIX wieku. W maju 1957 roku dwór wraz z ziemnym tarasem i fosą uznano za zabytek.
W latach 1930–1950 w dworze mieściła się szkoła, później punkt skupu żywca i skład pasz, a oficynę zamieszkali rolnicy. Plany adaptacji zespołu z lat 1990–1992 nie zostały zrealizowane. Pozbawiony dachu dwór stał pusty i z roku na rok niszczał. Odbudowa prowadzona przez Fundację ma przywrócić go do życia jako miejsce spotkań, kultury i nauki.
Opis historyczny opracowano na podstawie artykułu „Dwór – Wesołówka” z portalu Zastawie i Ziemia Łukowska.